Het mooie geplaveide levenspad..
Jouw levenspaden, zo mooi, zo puur, zo echt... Ga maar!
Maar toch weer aarzelde het ego om dat pad te bewandelen...
De angst greep het ego naar de keel
Liefdevol maar bedenkelijk keek de ziel weer toe hoe het ego toch weer een andere weg koos, de moeilijke weg..
De weg vol soldaten, mijnen en andere gevaren.
Het veldslag begon weer opnieuw..
Maar de ziel wachtte rustig af...
Tot ik het ego weer zou vallen...
De ziel zal dan weer klaarstaan om het ego op te vangen want
De ziel weet dat zijn onvoorwaardelijke liefde toch de langste adem heeft.
Liefs Sonia
copyright Sonia Pereira 2010
bron: http://www.sonia.nl
| Nieuwsbrief |







