Spiritualiteit heeft in de breedste zin te maken met zaken die de gees
Spiritualiteit is doorgaans een beleving van het innerlijke, een spiritueel persoon staat open voor het bovennatuurlijke wat in sommige gevallen gecombineerd word met religie.
 |  |
| innerlijke ervaring | bovennatuurlijk ervaring |
Wat doorgaans met 'religie' wordt aangeduid en wat met 'spiritualiteit' wordt aangeduid ligt vaak erg dicht bij elkaar. In strikte betekenis wordt er het bewustzijn mee aangeduid, dat de menselijke ziel of het menselijke innerlijk zijn oorsprong in een goddelijke of andere transcendentie heeft of in relatie staat tot een hogere werkelijkheid.
De spiritualiteit is een bijzondere, maar niet noodzakelijk confessioneel begrepen religieuze levenshouding van een mens, die zich op het transcendente of immanente goddelijke Zijn concentreert, respectievelijk op het principe van de transcendente waarheid of hoogste werkelijkheid.
Na WOII werden spiritualiteit en religie begripsmatig van elkaar losgekoppeld. Er ontstond een nieuw discours waarin (humanistische) psychologie en mystieke tradities worden vermengd: het ‘ware zelf’ kan bereikt worden door selfdisclosure, vrije expressie en meditatie. Spiritualiteit is steeds meer gaan betekenen dat iemands beleving meer persoonlijk, minder dogmatisch en met meer openheid voor nieuwe ideeën en invloeden en meer pluralistisch is dan het geloof van de gevestigde religies.