Karma en mededogen

Door Dolinda van Herwaarden

Regelmatig wordt mij gevraagd: 'Waarom gebeurt dit alles met me? Wat heb ik gedaan in het verleden dat ik dit nu moet meemaken. Was ik zo slecht?'

Heel bewust antwoord ik dan met de volgende woorden: 'Nee! Je was niet slecht en vraag jezelf niet steeds af 'waarom' dingen gebeuren.

Ze gebeuren nu eenmaal.'

Helaas komt het maar al te vaak voor, dat men het woord karma (= de wet van oorzaak en gevolg), gebruikt om zichzelf en anderen te veroordelen. 'Het zal zijn/haar eigen schuld wel zijn.' Een keiharde instelling, die in de 'spirituele' scene maar al teveel voor komt.
Daarmee wordt iemand totaal weggezet en zijn mededogen, begrip, warmte, liefde en een troostende arm, niet aan de orde. En juist die heeft een mens op het moment van lijden zo hard nodig. We denken over alles een oordeel te kunnen vellen en te weten waarmee het huidige karma (het huidige gevolg) te maken heeft.
We moeten daarvan af! Karma is het leven. Alles is karma. Je kunt niet denken in termen van goed of kwaad. Je weet niet waarom iemand dingen meemaakt die jou gespaard zijn gebleven. Het zou weleens heel goed zo kunnen zijn, dat je beste vriendin die het zo zwaar heeft, een stukje van jouw karma draagt. Gewoon omdat ze van je houdt. Gewoon omdat ze daarvoor gekozen heeft voordat jullie op de aarde kwamen. Gewoon omdat het voor jou waarschijnlijk te zwaar geweest zou zijn.

Juist!

Zie karma dus niet altijd als iets 'persoonlijks'.

Zullen we met zijn allen waken voor de kille, afstandelijke manier van het omgaan met karma?  Laat liefde, mededogen en begrip toe in je hart voor het lijden van mensen. Zowel dichtbij als verder weg. Zowel voor jezelf als voor de ander. Oordeel nooit! Je weet vaak niet waarom dingen zijn zoals ze zijn. Het enige dat je weet is dat het zo is! Zelfs al kun je kijken in iemands verleden. Vanuit een zuiver schouwen in iemands jeugd of vorig leven, zal je nooit oordelen. En gaat het alleen nog om het nu!