Brief van Ans

Hoi Caronne.

Ik vond je blog ‘Onschuldig’ erg mooi. Ik was erg geraakt.

Ik ben ook mijn borsten kwijt, maar niet door kanker.
Ik had heel veel last van mastopathie. Ik was 20 toen ze de eerste knobbel hebben weggehaald.
Om een lang verhaal kort te maken, na meerdere operaties en knobbels weghalen is besloten alles leeg te halen. Toen protheses erin. Na een hoop ellende en weer operaties zijn ze er uitgehaald. Dus je begrijpt hoe het er uit ziet. Niet dus. 

De angst en de onzekerheid en de twijfels voel ik erg mee met vrouwen met borstkanker.

Wat ik alleen zo jammer vind is dat je over de groep vrouwen waar ik onder val, vrouwen met mastopathie, nooit wat hoort. Ik heb daar wel eens een blog over willen schrijven,maar ik heb net iets te vaak moeten horen dat ik blij moet zijn dat ik geen kanker had..
En ik ben daar ook heel blij mee. Maar daarom was mijn verdriet er wel toen ik wakker werd uit de narcose.

Gelukkig heb ik een schat van een man,die mij goed geholpen heeft het te accepteren.

Ik vind het wel fijn om het een keer zo op te schrijven.
Ik hoop dat je me begrijpt .

Liefs Ans.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Hallo Ans,

Dank je wel voor je compliment!

Ik begrijp je volkomen. Jij -en met jou alle vrouwen die last hebben/hadden van mastopathie- hebt net zo goed recht op erkenning.
Je borsten zijn niet voor de grap leeggehaald. Het risico dat er knobbeltjes tussen zouden zitten die niet zo onschuldig zijn en te laat ontdekt zouden worden, wordt op een gegeven moment te groot.

Daarbij, zo heb ik begrepen, kan je heel veel pijn hebben en kan het je behoorlijk in je bewegingen belemmeren, zoals bijvoorbeeld moeite hebben om je armen te bewegen.
Ik kan dus heel goed begrijpen dat in sommige gevallen wordt overgegaan tot amputatie of beter gezegd: leeghalen.

Ik begrijp ook je frustratie dat er niet meer bekendheid aan gegeven wordt.
Want al heb je de dreiging niet die bij borstkanker zit, het risico daarop is er wel degelijk.
Net als bij vrouwen die een zeer verhoogde kans op borstkanker hebben door erfelijke factoren. Ook die moeten zeer moeilijke keuzes maken.
Feit is in ieder geval dat je in alle gevallen in je vrouwzijn wordt aangetast. Feit is ook dat je keuzes hebt moeten maken die er diep in kunnen hakken.

Dat trauma is voor iedere vrouw, die door wat voor reden dan ook één of beide borsten kwijt raakt, iets waarmee zij mag leren omgaan. En ook dat is voor iedereen weer anders. En de één, zoals jij, heeft een man die begrijpt en ondersteunt en een ander raakt er juist haar partner door kwijt, omdat hij mogelijk niet kan omgaan met de uiterlijke veranderingen en/of met de stress.

Op internet ben ik er eens over gaan lezen en wat ik onder andere tegenkwam over de problemen die kunnen ontstaan door implantaten stemde me niet echt vrolijk. Dat lijkt veel op sommige verhalen die ik gelezen heb van vrouwen met borstkanker die een prothese kregen.

Ik ben wel blij te lezen dat het schrijven hierover jou goed doet. Het opschrijven van alles wat je hindert of pijn doet kan bijzonder bevrijdend werken.
En als je je verhaal  kunt schrijven aan iemand waarvan je weet dat hij of zij het leest, begrijpt en reageert, kan het ook nog eens helend werken.

Ik dank je bijzonder voor jouw verhaal omdat op deze manier bekendheid gegeven kan worden aan mastopathie alsmede aan het feit dat ook deze groep vrouwen naar mijn idee meer erkenning mag krijgen.

Warme groet,

Caronne
-----------------------------------------------------------------------------
Wat is mastopathie

Mastopathie is een verzamelnaam voor een aantal goedaardige klachten in de borsten. Ongeveer een op de tien vrouwen heeft wel eens last van mastopathie in een of beide borsten.
Hierbij voelen de borsten gezwollen of gespannen aan. De zwelling kan zelfs zichtbaar zijn. Aanraken van de borsten is vaak niet te verdragen. Het klierweefsel in de borsten kan stug en onregelmatig knobbelig aanvoelen. De knobbels kunnen van grootte veranderen of weer helemaal verdwijnen. Uit één of beide tepels kan vocht komen. De twee meest voorkomende vormen zijn cystes en bindweefselknobbels. Een bindweefselknobbel ontstaat door verharding van bind- en klierweefsel in de borst.

Tijdens de overgang kan mastopathie verergeren, weggaan of zelfs voor het eerst beginnen. Na de overgang verdwijnen de klachten meestal weer.

Hoe mastopathie ontstaat is (nog) niet duidelijk. Wel heeft het veel te maken met hormonen. Het klierweefsel in borsten is extra gevoelig voor de veranderingen van hormonen in het bloed. Daardoor voelen borsten vlak voor de menstruatie erg pijnlijk en tijdens de menstruatie vaak gespannen aan.
Ook het gebruik van de anticonceptiepil (die hormonen bevat) kan gespannen borsten geven.

Na de menstruatie verdwijnen  pijn en knobbels weer. Door de zwelling van het klierweefsel raken de melkgangetjes soms gestuwd. Er kunnen dan cysten ontstaan. Wanneer een cyste gevuld is met vocht geeft dat spanning en druk en vaak ook pijn.

Door de structuurverandering is het voorts lastiger om door middel van tasten of röntgenfoto's afwijkingen in de borst te beoordelen, waardoor kwaadaardige tumoren soms later worden gevonden dan anders het geval zou zijn geweest.

Bovenstaande informatie is een samenvatting van diverse artikelen op internet.

Onderstaande link is van de Stichting Begeleidingsgroep voor Vrouwen met Mastopathie (SBVM)

http://www.mastopathie.nl/

12-10-2011